Dagboek van de pastoor: 

 

de dertiende en 
laatste dag 
(30 / 31 juli)

Dag beste mensen,

In het vliegtuig, van Detroit naar Amsterdam, type ik mijn laatste mailtje. 

Vanmorgen kon ik even blijven liggen, na een zeer lichte slaap. Op een of andere manier bleef alles een beetje klam. Toen ik rond negen uur m'n lakens in de zon en de wind kon hangen, was dat een aangenaam gevoel. Het zal met de ventilatie in het gebouw en de luchtvochtigehied buiten te maken hebben. De ochtend was rustig, met een paar priesters het brevier gebeden, en daarna een taxi geregeld voor het vervoer naar het vliegveld. Toen de lakens heerlijk gelucht hadden in de zon en de wind, en ik ze netjes opgevouwen had, kwam het verzoek of ze gebruikt mochten worden voor een tijdelijk altaar in de hal. Waarschijnlijk was ik de enige die gewone lakens bij me had. Het zal denk ik de eerste keer zijn dat in deze ijshockeyhal de eucharistie werd gevierd, maar ook de eerste keer dat deze lakens als altaar- en credens-dwaal dienst mochten doen. 

Eerder op de ochtend, terwijl ik met de hulp van een vrijwilliger daar de taxi regelde, werd er nog iets georganiseerd voor verschillende groepen, zeg maar workshops, waarna de jongeren weer in kleine groepjes uiteengingen voor gesprek. Dat leek me een goed idee, aangezien er van deze groepsgesprekken in de afgelopen dagen minder terecht was gekomen dan gehoopt. Het resulteerde wel in een verlating van de mistijd. Toen de taxi ook nog een kwartier eerder arriveerde, was de mis nog niet afgelopen. Dat maakte dat het afscheid wat sneller moest worden genomen dan we hadden gewild. 

Op het vliegveld, voegden Antoinette, Shireen en Fundishia zich bij de groep. Alleen Frits liet op zich wachten. Buiten kijkend zag ik hem arriveren, maar tegelijk ook doorrijden. Vervolgens was het wachten geblazen, om kort te gaan, hij was naar de KLM balie gelopen, terwijl onze vlucht via North West ging en pas in Detroit met de KLM verder. Daardoor kwamen we als groep ongeveer als laatsten in het vliegtuig. Het was bovendien ook duidelijk waarom je twee uur van tevoren aanwezig moet zijn. Omdat we via de Verenigde Staten vliegen (overstappen) moeten er verschillende formulieren ingevuld worden. Dat kost al snel een kwartier. Wanneer je dat niet eerder weet, kom je daar natuurlijk ook pas laat achter. Een van de jongeren dacht daar bovendien wat lakoniek over, maar werd mooi teruggestuurd om alles volledig in te vullen. Het doet natuurlijk ook wat lachwekkend aan wanneer er staat of je ooit opgepakt bent wegens spionage. 

Tot zover loopt de vlucht voorspoedig. Ik hoor her en der nog wat gesprekjes ontspinnen. De geest van de WJD zet zich voort. Het horloge heb ik naar de Nederlandse tijd gezet en dan is het al tien voor half vijf. Maar de Canadese tijd is natuurlijk tien voor half elf. Nog niet moe genoeg, maar ik zou het eigenlijk wel willen zijn. Ondertussen draait een film waarvan het geluid net iets te hard staat. Het is boven het motorgedruis uit te horen. Daar houd ik het bij. Misschien morgen (straks) de rest (vanuit het vliegtuig verzenden zit er niet in).

Dan toch nog maar een klein slot aan dit verhaal gebreid. 

Slapen zat er deze vlucht niet in. De tekenfilm monsters draaide, een erg aardige film, die surrealistisch aandoet en knap is opgezet. Tijdens de vlucht heb ik het brevier en de rozenkrans nog wel even ter hand genomen om de dag af te sluiten. We proberen zometeen de dag er ook mee te openen. Maar de wijzer van mijn horloge geeft reeds kwart voor acht aan, dat betekent dat we nu bijna boven de Noordzee zitten en dat het landen niet zo lang meer op zich laat wachten. Straks nemen Astrid (mijn nichtje en petekind die mee is geweest) de trein naar Schiedam. Daar staat mijn zus en mijn auto als het goed is ons op te wachten. Maar mogelijk dat ik eerst nog een uur of twee ga liggen. Dan kan ik in de middag naar Poeldijk en daar vanavond de mis vieren, uit dankbaarheid voor een goede thuiskomst en een gezegende en zodoende vruchtbare WJD-reis.

Deze mail verstuur ik op Schiphol. See you later. Een hartelijke groet van: Father Michael.

 

(Morgen is het weer gewoon pastoor Michel Hagen)

 

Dagboek van de pastoor heeft de volgende delen:

Terug

Terug

 

Samenstelling, vertaling  en bewerking: 2001-2002, Stichting InterKerk, Poeldijk
Bron:
20020721.02